15. Vdekja e trëndafiltë

Oktapodët me fletë do prijnë për herë të fundit barkën me velat e bëra
në këtë ditë të vetme orë për orë
Kjo është pasdrekja e vetme ku ti do ndjesh të ngjitet
në flokët e tua dielli i bardhë e i murrmë
Nga birucat do lotojë një liker më i fortë se vdekja
Kur e sodit nga maja një honi
Kometat do mbështeten butësisht në pyje para se t’i asgjësojnë
E gjithçka do shkojë në dashurinë e pandashme
Nëse ndonjëherë motivi i lumenjve zhduket
Para se të bjerë natë e plotë ti do vëzhgosh
Pushimin e plotë të argjendit
Mbi një pjeshkë në lulëzim do duken duart
Që shkruan këto vargje e që do jenë boshte argjendi
Ato po e po por dhe dallëndyshe argjendi mbi avlëmendin e shiut
Do shikosh horizontin te çelet e befas gjithçka do mbarojë
për puthjen e hapësirës
Por frika s’do jetë më e qelqet e qiellit e të detit
Do fluturojnë në erë më fort se ne
Ç’do bëj unë nga fërgëllima e zërit tënd
Miu kërcimtar rreth të vetmit llambadar që s’do bjerë
Çikriku i kohës
Unë do ngjitem në zemrat e njerëzve
Për një torturë të fundit
Uria ime do vërtitet si një diamant shumë faqesh
Ajo do thurë flokët e fëmijës së saj zjarrit
Heshtjes e jetës
Ashtu si adonidet vjeshtake ose pikë gjaku
Por emrat e dashnorëve do jenë harruar
Në dritën e çmendur
Nesër do gënjehesh nga rinia jote
Nga e madhja rinia jote xixëllonjë
Vetëm jehonat do riprodhojnë gjithë vendet që ishin
E në bimësinë e zdritshme pafund
Ti do shëtisësh me shpejtësinë
Që komandon kafshët e pyllit
Rrënojës sime ndoshta aty ti do gërvishtesh
Pa e vështruar atë ashtu siç hidhemi mbi një armë të lëkundur
Sepse do t’i përkas zbrazëtisë të ngjashme me shkallaret
E një shkalle ku lëvizja quhet brengë e madhe
Për ty parfumet qysh atëherë parfume të ndaluar
Engjëllore
Nën myshkun e gërryer e nën hapat e tu që s’janë hapa
Ëndrrat e mia do jenë formale e të kota si zhurma e qepallave
të ujit të errët
Do futem tek të tuat për të vëzhguar thellësinë e
lotëve të tu
Thirrjet e mia do të lenë ëmblas të hutuar
E në trenin formuar nga breshka akulli
S’do tërheqësh sinjalin e alarmit
Do mbërrish vetëm në këtë plazh të humbur
Ku një yll do zbresë mbi plaçka e tua prej rëre