10. Më thonë se atje poshtë

Më thonë se atje poshtë plazhet janë të zinj
Nga lava që zbret në det
E shtillen rrëzë një mali të pamat që avullon nga bora
Nën një diell të dytë prej kanarinash të egra
Cili është pra ky vend i largët
Që duket se nxjerr gjithë dritën e tij nga jeta jote
Ai fërgëllon shumë i vërtetë në majën e qerpikëve të tu
I butë në ngjyrën e lëkurës tënde si një lëvere jolëndore
E sapo nxjerrë nga baulja gjysmë e mbyllur e viteve
Mbrapa teje
Duke lëshuar zjarret e tij të fundit murrakë mes këmbëve të tua
Toka e parajsës së humbur
Xham pasqyrash të errëta dashurie
E më poshtë drejt krahëve të tu që hapen
Në provat që jep pranvera
TË PASTAJME
Nga mosqenia e së keqes
Gjithë molla e lulëzuar e detit