18. Hoteli i shkëndijave

Flutura filozofike
Rri mbi yllin e trëndafiltë
E kjo formon një dritare të ferrit
Burri me maskë është gjithmonë në këmbë para gruas lakuriq
Me flokët që i shkasin ashtu si drita në mëngjes mbi një fener rruge
të cilin kanë harruar ta shuajnë
Mobiliet mjeshtërore entuziazmojnë dhomën që luan si zhongler
Me zbukurime trëndafilash muralë
Rrezet e sajë të diellit rrotullar
Kallëpe gotash
Brenda të cilave kaltërohet një qiell si i ngrirë
Në kujtim të kraharorit të pakrahasueshëm
Tani reja e kopshtit kalon mbi kokën e burrit që sapo u ul
Ai pret dypjesësh gruan me bust magjie me sy Parme
Është ora kur ujku boreal me pamjen e rëndë të zgjuarsisë
shtriqet dhe kursen një ditë
Në anën tjetër shiu tërhuzet mbi shëtitoret e një qyteti të madh
Shiu në mjegull me zhargët e diellit mbi lulet e kuqe
Shiu e limonada e kohërave te shkuara
Këmbët nën mjegullinë frutore i bien rrotull serrës
Nuk shquhet më veç një dorë shumë e bardhë pulsi paraqitet nga dy krahë
shumë të vegjël
Lavjerrësi i mungesës lëkundet mes katër muresh
Duke copëtuar kokat
Nga arratisen tufa mbretërish që formojnë aty për aty luftën
Deri sa eklipsi i Lindjes
I bruztë në fund të filxhanëve
Zbulon shtratin barabrinjës me çarçafët ngjyrë prej atyre luleve
që i quajnë ortekë
Tryeza rrumbullake tërheqëse tenda të grisura
Sa një libër i vogël me çjerrje të këtyre fjalëve Vendi i të nesërmes
Autori i të cilëve mban një emër të çuditshëm
Në sinjalizimin e errët tokësor