43. Gjithë nxënësit bashkë

Shpesh ti thua duke treguar me takë tokën se si çel në çufër
trëndafili i egër
Duket i egër veç nga vesa
Ti thua Gjithë deti e gjithë qielli për një të vetëm
Ngadhënjim fëmijërie në vendin e valles ose më mirë për një të vetëm
Shtrëngim në korridorin e një treni
Kush shkon prapa diellit me të shtëna pushke mbi një urë ose më mirë
Edhe për një të vetme fjalë mizore
Si ajo që duhet thënë duke ju vështruar juve
Një njeri i përgjakur emri i të cilit shkon shumë larg nga pema në pemë
Që s’bën gjë veç hyn e del mes njëqind zogjve bore
Ku është mirë pra
E kur ti e thua këtë gjithë deti e gjithë qielli
Hallakaten si një mori çupëlinash në oborrin
e një konvikti të rreptë
Pas një diktimi në të cilin Zemra ma thotë këtë
Shkruhej ndofta Zemra përgjërohet